ابومنصور احمد طبرسی

(س ششم ق)، عالم امامى، فقیه، متكلم، محدث و مورخ. از اهالى سارى مازندران و از ثقات محدثین و علماى بزرگ امامیه بود. او معاصر ابوالفتوح رازى و امین الاسلام طبرسى است. وى از مهدى بن ابى‏حرب حسینى مرعشى، از دوریستى، از شیخ الطایفه، شیخ طوسى، روایت كرده است. شیخ منتجب‏الدین (م 585 ق) و ابن‏شهر آشوب (م 588 ق) از شاگردان وى بودند. شهید اول در «غایه المراد» فتاوا و نظرات وى را بسیار نقل كرده است. وى در مازندران درگذشت و در روستایى نزدیك على‏آباد (امام شهر فعلى) كه امروز نام آن شیخ طبرسى است، دفن شد. از آثار وى: «الاحتجاج عى اهل اللجاج»، معروف به «احتجاج طبرسى» كه سید ابن طاووس بر این كتاب و بر مؤلفش درود فرستاده و اكثر متأخرین از آن اخذ كرده و بارها به چاپ رسیده و از آن ترجمه‏هایى مربوط به قرن دهم باقى است؛ «الكافى»،در فقه؛ «فضائل الزهراء (س)»؛ «مفاخر الطالبیه»؛ «تاریخ الائمه».[1] احمد ابن على بن ابى‏طالب از ثقات محدثان و علماى شیعه در قر. 6 ه. وى با ابوالفتح رازى و فضل بن حسن طبرسى معاصر بود. شهید اول غایةالمراد، فتاوى و اقوال او را بسیار نقل مى‏كند. اوراست: الكافى در فقه، الاحتجاج (شامل احتجاجاتى كه پیامبر ص و ائمه 4 و یارانشان با مخالفان خود كرده‏اند)، مفاخرالطالبیة، تاریخ الائمة، فضائل الزهراء و غیره. بعض متأخران وى را به سارى منسوب دانسته، شاید منشأ این شبهه آن باشد كه وى چندى در آن شهر زیسته است. سال وفاتش معلوم نیست (دكتر حسین كریمان).

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.